تبلیغات
كیمیای سعادت - مردن مرد حبشى در مجلس پیامبر (ص) هنگامى كه وصف جنت را شنید



طبرانى از ابن عمر (رضى‏اللَّه عنهما) روایت نموده، كه گفت: مردى از حبشه نزد رسول خدا ص آمد، پیامبر خدا ص به او گفت: «بپرس و بدان»، گفت: اى رسول خدا، شما بر ما در صورت ها، رنگ‏ها و نبوت فضیلت داده شدید، چه فكر میکنى اگر به آنچه ایمان آورده‏اى ایمان بیاوریم، و به آنچه عمل نموده‏اى عمل كنم، من هم با تو در جنت مى‏باشم؟ فرمود: «آرى، سوگند به ذاتى كه جانم در دست اوست، سفیدى سیاه در جنت از مسیر هزار سال دیده می‏شود»، بعد از آن رسول خدا ص فرمود: «كسى كه بگوید: لااله الااللَّه، به سبب آن برایش نزد خداوند عهدى مى‏باشد، و كسى كه

بگوید: سبحان‏اللَّه و بحمده، برایش صد و بیست و چهار هزار نیكى نوشته مى‏شود»، آن گاه مردى گفت: اى رسول خدا بعد از این چگونه هلاك مى‏شویم؟ پیامبر خدا ص فرمود: «انسان در روز قیامت عملى را مى‏آورد كه اگر بر كوهى گذاشته شود، بالایش سنگینى مى‏كند، آن گاه نعمت - یا نعمت‏هاى خداوند - بر مى‏خیزد، و نزدیك مى‏شود همه‏اش را نابود مى‏سازد، مگر این كه خداوند به رحمت خود به حالش برسد»، و این سوره نازل گردید:

[هل اتى على الانسان حین من الدهر] تا به این قول خداوند [ملكا كبیرا]. (الانسان:20-1)

ترجمه: «بر انسان مدتى از زمانه آمده است... ملك بزرگ».

حبشى گفت: چشمم در جنت آنچه را مى‏بیند كه چشم تو مى‏بیند؟ فرمود: «آرى»، آن گاه اعرابى گریست تا این كه از دنیا رفت. ابن عمر(رضى‏اللَّه‏عنهما) مى‏گوید: من رسول خدا ص را دیدم كه او را به دست خود در قبرش پایین نمود. این چنین در تفسیر ابن كثیر (457/4) آمده است. و در تفسیر وى همچنان (453/4) آمده: عبداللَّه بن وهب گفت: ابن زید به ما خبر داد كه رسول خدا ص این سوره را خواند: [هل اتى على الانسان حین من الدهر]، و این در حالى بر وى نازل گردید كه مرد سیاهى نزدش بود،هنگامى كه به صفت جنت‏ها رسید، مرد سیاه نفسى كشید و جانش برآمد، آن گاه رسول خدا ص گفت: «نفس صاحبتان - یا گفت: برادرتان - را شوق به سوى جنت كشید». مرسل غریب است.


/m/